• Rasy psów
  • Czarny terier rosyjski nie jest terierem. Wojsko wyhodowało go ze sznaucera olbrzyma

Czarny terier rosyjski nie jest terierem. Wojsko wyhodowało go ze sznaucera olbrzyma

Eryk Andrzejewski

Eryk Andrzejewski

|

16 listopada 2026

Mężczyzna w zimowym parku z zaciekawieniem przygląda się czarnemu psu

Widzisz na spacerze wielkiego, czarnego psa z brodą i od razu myślisz: terier. Tymczasem czarny terier rosyjski ma z terierem wspólną głównie nazwę. To pies służbowy z wojskowej hodowli „Czerwona Gwiazda” pod Moskwą, a jego głównym przodkiem jest sznaucer olbrzym. FCI zalicza go do pinczerów i sznaucerów.

Skąd w nazwie terier?

Amerykański AKC ujmuje to zgrabnie: nazwa rasy jest trafna mniej więcej w dwóch trzecich. Pies jest czarny, bo inne umaszczenie dyskwalifikuje go w standardzie AKC, i jest rosyjski. Terierem już nie jest.

Za mylący człon odpowiada najpewniej airedale terrier. To on był jednym z czterech filarów, na których zbudowano rasę, i to po nim została pamiątka w nazwie. W Rosji nie był nowością: AKC przypomina, że airedale'e służyły tam już w czasie wojny z Japonią, czyli w pierwszych latach XX stulecia.

Międzynarodowa Federacja Kynologiczna nie ma tu wątpliwości. We wzorcu nr 327 rasa trafia do grupy 2, sekcja 1.4, czyli do pinczerów i sznaucerów. W grupie terierów jej nie znajdziesz.

Wojsko potrzebowało psa, który nie zmarznie

Brytyjski The Kennel Club tłumaczy tło. Obie wojny światowe przetrzebiły psy w Rosji, a armia nie miała rasy, która pracowałaby samodzielnie w zróżnicowanym terenie i w skrajnym klimacie. Jednym z zadań takiego psa miało być ściganie uciekinierów.

AKC dorzuca drugi wątek. Po II wojnie światowej typowym psem wojskowym był owczarek niemiecki, a państwo szukało rasy bardziej odpornej na zimno. Dostęp do stad hodowlanych w Niemczech Wschodnich dał hodowcom rottweilera i sznaucera olbrzyma.

Nad pierwszymi pokoleniami czuwali wojskowi kynolodzy ze szkoły działającej w okolicach Moskwy. Psy mieszkały w kennelu „Red Star”, po polsku „Czerwona Gwiazda”. Wzorzec FCI zapisuje cel wprost: duży, odważny, silny i dobrze kontrolowany pies pracujący z wyraźnym instynktem obronnym, zdatny do wielu służb w różnych warunkach klimatycznych.

Sznaucer olbrzym w środku, reszta zależy od źródła

Co do czterech ras bazowych opracowania się zgadzają: sznaucer olbrzym, rottweiler, airedale terrier i nowofundland. Według FCI to sznaucer olbrzym dał rasie najwięcej.

Brytyjczycy z The Kennel Club opisują to dokładniej. Sznaucera olbrzyma kojarzono z sukami airedale terriera i rottweilera, potomstwo krzyżowano między sobą, a do tego dodano „moskiewskiego retrievera”, psa wyhodowanego z nowofundlanda i owczarków.

AKC idzie dalej i mówi o około 17 rasach, w tym o owczarkach kaukaskich, a nawet pudlach. FCI tej liczby nie podaje, więc traktuję ją jako wersję klubową, a nie ustalenie ze wzorca.

Daty w pigułce

Przy tej rasie każdą datę warto sprawdzić dwa razy. Nawet dwa dokumenty FCI nie mówią jednym głosem.

  • Początek programu: według FCI koniec lat 40. i początek lat 50. XX wieku; według AKC już lata 30., ale prace zahamował brak psów rasowych po rewolucji i wojnie, a ruszyły ponownie po II wojnie światowej.
  • Pierwszy pokaz: 1955 rok, wystawa w Moskwie (AKC i The Kennel Club).
  • Pierwszy wzorzec: 1958 rok według The Kennel Club; AKC pisze ogólnie o „kilku latach” po 1955 roku.
  • Uznanie przez FCI: strona nomenklatury FCI podaje 29.09.1983, a tekst wzorca FCI, AKC i The Kennel Club wskazują 1984 rok.

Co wojskowy rodowód oznacza w domu

Wzorzec opisuje psa dużego, atletycznego, o masywnym kośćcu. Idealny pies mierzy w kłębie od 72 do 76 cm, a za dopuszczalny uchodzi przedział od 70 do 78 cm. Suka powinna mieć od 68 do 72 cm, przy tolerancji od 66 do 74 cm. Szata jest szorstka, gęsta i podwójna, a umaszczenie czarne, z dopuszczalną domieszką siwych włosów na nie więcej niż jednej trzeciej ciała.

Dla właściciela ważniejszy jest temperament. Wzorzec mówi o psie pewnym siebie i dobrze kontrolowanym w każdej sytuacji. Gdy trzeba, szybko przyjmuje postawę obronną, a gdy zagrożenie znika, równie szybko się uspokaja. Ma być też inteligentny, przyjazny i łatwy w szkoleniu.

To ślad zadania z „Czerwonej Gwiazdy”: instynkt obronny był w projekcie od początku. Wzorzec opisuje jednak ideał rasy, a nie charakter konkretnego szczeniaka. Zanim weźmiesz psa tej wielkości, porozmawiaj z weterynarzem albo certyfikowanym behawiorystą o jego potrzebach ruchu, pielęgnacji i szkolenia.

Źródło:

[1]

https://psiadwokat.pl/czarny-terier-rosyjski-historia-rasy-krasnaja-zwiezda

Oceń artykuł

Średnia: 0.0 / 5 · 0 ocen

Tagi

czarny terier rosyjski sznaucer olbrzym fci rasy psów

Udostępnij artykuł

Autor Eryk Andrzejewski
Eryk Andrzejewski
Nazywam się Eryk Andrzejewski i od 7 lat zajmuję się wychowaniem, szkoleniem oraz behawioryzmem psów. Moja przygoda z psami zaczęła się wiele lat temu, kiedy to adoptowałem swojego pierwszego pupila. Zafascynowało mnie, jak wiele można osiągnąć poprzez zrozumienie ich potrzeb i zachowań. Od tego czasu nieustannie poszerzam swoją wiedzę, aby pomagać innym właścicielom psów w budowaniu zdrowych i harmonijnych relacji z ich czworonogami. W moich tekstach staram się jasno i przystępnie przedstawiać skomplikowane zagadnienia związane z wychowaniem i szkoleniem psów. Zawsze dbam o to, by moje źródła były rzetelne, a informacje aktualne i zrozumiałe. Lubię porównywać różne metody, aby pomóc czytelnikom znaleźć te, które najlepiej pasują do ich indywidualnych potrzeb. Moim celem jest dostarczanie użytecznych wskazówek, które pozwolą lepiej zrozumieć naszych czworonożnych przyjaciół.
Komentarze (0)
Dodaj komentarz