Pies od rana prosi o wyjście, a ty już myślisz, żeby poprosić weterynarza o antybiotyk? Wstrzymaj się. Przy biegunce lek nie zawsze jest potrzebny, a ważniejsza bywa lekkostrawna karma. Liczy się to, ile pies z miski faktycznie przyswoi, a nie cena worka czy hasła na opakowaniu.
Antybiotyk to nie pierwszy odruch
Biegunka u psa wygląda groźnie, więc wielu opiekunów chce od razu sięgnąć po mocny lek. Dr hab. Piotr Sławuta, prof. UPWr, zwraca uwagę na portalu Vetkompleksowo, że przy biegunkach właściwa dieta może odgrywać ważniejszą rolę niż antybiotyki, a te nie zawsze są potrzebne.
Przyznaję, że przy pierwszym psie sam traktowałem karmę jako tło, a lek jako właściwe leczenie. To podejście odwrotne do rzeczywistości. To, co pies je w czasie choroby, wpływa na pracę jelit każdego dnia, a lek nie zrekompensuje jedzenia, które dodatkowo obciąża przewód pokarmowy.
Co właściwie znaczy „strawność karmy”?
Strawność to odpowiedź na proste pytanie: ile z tego, co ląduje w misce, organizm psa naprawdę rozłoży i wykorzysta. Reszta przechodzi przez jelita bez pożytku i kończy na trawniku.
Karma o podwyższonej strawności jest przygotowana tak, żeby organizm łatwiej korzystał ze składników odżywczych. Dla zdrowego psa to wygoda, dla psa z rozstrojonym przewodem pokarmowym realna pomoc. Jelita mają mniej pracy, a zwierzę dostaje to, czego potrzebuje do powrotu do zdrowia.
Według prof. Sławuty to właśnie strawność przesądza o wartości karmy. Kiedy to zrozumiesz, zaczynasz inaczej patrzeć na półkę w sklepie zoologicznym.
Dlaczego cena i hasła na worku nic o tym nie mówią?
Opakowania kuszą egzotycznym mięsem, długą listą dodatków i efektownymi obietnicami. Specjalista podkreśla jednak, że luksusowe składniki reklamowane na opakowaniu nie świadczą o wartości karmy.
Nazwa składnika na froncie worka nie mówi, ile pies z niego przyswoi. Drogi produkt może być trawiony gorzej niż prostszy, a karma bez wyszukanych dodatków może lepiej służyć psu z wrażliwymi jelitami. Liczy się to, jak organizm konkretnego zwierzęcia radzi sobie z jedzeniem, a tego hasło reklamowe nie pokaże.
Dlatego przy biegunce nie kupuj w panice najdroższego worka z półki. Wysoka cena nie jest gwarancją, że pies przyswoi więcej.
Dietę dobierasz razem z weterynarzem
Prof. Sławuta zaznacza, że dobór diety leczniczej powinien odbywać się w porozumieniu z lekarzem weterynarii. To nie formalność. Biegunka jest objawem, a jej przyczyn może być wiele, więc lekarz najpierw ustala, z czym ma do czynienia, i dopiero wtedy proponuje żywienie.
Na wizytę zabierz nazwę karmy, którą pies je na co dzień, i powiedz, co dostawał poza nią: smakołyki, resztki ze stołu, gryzaki. Takie informacje pomagają ocenić, czy problem nie zaczął się od miski.
Nie zwlekaj z wizytą, gdy pies wymiotuje, jest osowiały, nie chce pić albo w kale widać krew. W takiej sytuacji zmiana karmy to za mało, a o tym, czy antybiotyk jest potrzebny, decyduje lekarz, nie opiekun.
Trzustka i wątroba też zależą od miski
Ta sama zasada działa przy poważniejszych chorobach. U psów z zewnątrzwydzielniczą niewydolnością trzustki dieta o podwyższonej strawności pomaga przeciwdziałać utracie masy ciała. Po ostrym zapaleniu trzustki nie zaleca się już rutynowo długotrwałego głodzenia, bo odpowiednio wprowadzone żywienie wspiera pracę jelit. Specjalnego postępowania żywieniowego wymagają też psy z niektórymi chorobami wątroby, a plan takiej diety zawsze układa lekarz.
