Jest chłodno, ale termometr jeszcze nie schodzi poniżej zera, a twój york na spacerze zaczyna drżeć? To sygnał, że potrzebuje kurtki już teraz, nie dopiero w mrozy. Małe psy, jak chihuahua czy maltańczyk, tracą ciepło szybciej, niż myślisz. Za to husky czy malamut w ubranku może się po prostu przegrzać.
Drżenie na spacerze mówi więcej niż termometr
Nie ma jednej temperatury, od której każdy pies powinien chodzić w kurtce. Zamiast patrzeć na prognozę, obserwuj psa na chłodnym, mokrym spacerze. Jeśli dygocze, sam daje ci znać, że dodatkowa warstwa mu się przyda.
U małych ras ten moment przychodzi wcześnie. Chihuahua, york czy maltańczyk mają drobne ciało, które oddaje ciepło szybciej, niż organizm zdąży je wytworzyć. Dłuższa sierść niewiele tu zmienia. Dlatego niektóre z nich potrzebują ubranka jeszcze przed pierwszym mrozem, gdy temperatura wciąż trzyma się powyżej 0 stopni.
Którym psom ubranko naprawdę pomaga?
Argument „pies to pies, poradzi sobie” brzmi rozsądnie, ale pasuje raczej do przodków dzisiejszych psów. Miały one gęstą, dwuwarstwową sierść, która chroniła i przed wilgocią, i przed zimnem. Wiele współczesnych ras w wyniku selekcji prowadzonej przez człowieka straciło podszerstek albo ma go znacznie mniej. Skoro to ludzie tak je zmienili, to ludzie powinni im zimą pomóc.
Ubranko ma sens przede wszystkim u takich psów:
- Małe rasy: chihuahua, york, maltańczyk i podobne maluchy, które wychładzają się najszybciej.
- Psy starsze: chodzą wolno, więc na zimowym spacerze nie rozgrzewają się ruchem.
- Psy chore: zwłaszcza z chorobą skóry powodującą wyłysienia, z niedoczynnością tarczycy, chorobą Cushinga albo osłabioną odpornością.
- Psy wychudzone: one także powinny dostać dodatkową warstwę chroniącą przed zimnem.
- Psy bez podszerstka: bokser, amstaff, buldog francuski czy chart mają krótką, kilkucentymetrową sierść, która przed mrozem praktycznie nie chroni.
Przy rasach krótkowłosych dużo zależy od temperamentu. Zdrowy, ruchliwy bokser, który na spacerze biega, zwykle radzi sobie zimą nieźle. Spokojny pies tej samej rasy, który drepcze przy nodze, odczuje chłód znacznie mocniej.
Husky, malamut, leonberger: tu kurtka szkodzi
Druga strona medalu jest równie ważna. Duże, zdrowe psy z grubą sierścią świetnie znoszą zimę, nawet gdy brodzą w głębokim śniegu. Husky, malamut czy leonberger są do tego stworzone. Dodatkowe ocieplenie nie daje im komfortu, za to może doprowadzić do przegrzania.
Takiego psa ubieram tylko wtedy, gdy jest konkretny powód, na przykład choroba. Moda czy to, że inne psy w parku chodzą w kurtkach, takim powodem nie jest. O ubieranie psów psiarze kłócą się od lat: dla jednych to uczłowieczanie, dla innych oczywistość. Spór rozstrzyga konkretny pies, a nie ogólna zasada.
Na co patrzę, kiedy kupuję ubranko
Najważniejsza jest wygoda psa, nie wygląd. Żeby trafić z rozmiarem, zmierz psa dokładnie w domu albo zabierz go do sklepu i przymierz ubranko na miejscu.
Dobre ubranko spełnia kilka warunków:
- Zakrywa brzuch, nie tylko plecy. Kurtka chroniąca sam grzbiet zostawia odsłoniętą dużą część ciała.
- Nie uciska pod pachami i nie krępuje ruchów, więc pies swobodnie idzie, biegnie i siada.
- Łatwo się zakłada, bez szarpania i wciskania łap na siłę.
- Nie ma drobnych elementów, które pies mógłby odgryźć i połknąć, ani niczego, co go obciera.
Po zakupie sprawdź efekt na pierwszym chłodnym spacerze. Jeśli pies przestał drżeć i rusza się normalnie, kurtka spełnia swoje zadanie.